:: Hymni Nocturnales ::

Ficcao Cientifica, RPG e afins
:: welcome to Hymni Nocturnales :: bloghome | contact ::
[::..archive..::]
[::..recommended..::]
:: google [>]
:: plastic [>]
:: davenetics [>]

:: segunda-feira, janeiro 06, 2003 ::

Igitur homines
ratione gaudentes,
oratione pollentes,
inmortalibus animis,
moribundis membris,
levibus et anxiis mentibus,
brutis et obnoxiis corporibus,
dissimilis moribus,
similibus erroribus,
pervicaci audacia,
pertinaci spe,
casso labore,
fortuna caduca,
singillatim mortales,
cunctim tamen universo genere perpetui,
vicissim sufficienda prole mutabiles,
volucri tempore,
tarda sapientia,
cita morte,
querula vita,
terras incolunt.
:: Nergal 10:00 a.m. [+] ::
...
Igitur homines
ratione gaudentes,
oratione pollentes,
inmortalibus animis,
moribundis membris,
levibus et anxiis mentibus,
brutis et obnoxiis corporibus,
dissimilis moribus,
similibus erroribus,
pervicaci audacia,
pertinaci spe,
casso labore,
fortuna caduca,
singillatim mortales,
cunctim tamen universo genere perpetui,
vicissim sufficienda prole mutabiles,
volucri tempore,
tarda sapientia,
cita morte,
querula vita,
terras incolunt.
:: Nergal 9:39 a.m. [+] ::
...
:: domingo, janeiro 05, 2003 ::


As 8 Cantigas de Amigo de Fernán Rodríguez de Calheiros



Perdud' ei, madre, cuid' eu, meu amigo;
macar m' el viu, sol non quis falar migo,
e mia sobervia mi-o tolheu,
que fiz o que m' el defendeu.
Marcar m' el viu, sol non quis falar migo
e eu mi-o fiz, que non prix seu castigo,
e mia sobervia mi-o tolheu,
que fiz o que m' el defendeu.
E eu mi-o fiz que non prix seu castigo
mais que mi val ora, quando o digo?
e mia sobervia mi-o tolheu,
que fiz o que m'el defendeu.
Fiei-m' eu tant' en qual ben m' el queria
que non meti mentes no que fazia,
e mia sobervia mi-o tolheu,
que fiz o que m' el defendeu
Que non meti mentes no que fazia,
e fiz pesar a quen mi-o non faria,
e mia sobervia mi-o tolheu,
que fiz o que m' el defendeu
E fiz pesar a quem mi-o non faria,
e tornou-s' en sobre mi a folia,
e mia sobervia mi-o tolheu,
que fiz o que m' el defendeu.




Que farei agor' , amigo?
pois que non queredes migo
viver,
ca non poss' eu al ben querer.
En gran coita me leixades,
se vós alhur ir cuidades
viver,
ca non poss' eu al ben querer.
Se aquesta ida vossa
fôr, non sei eu como possa
viver,
ca non poss' eu al ben querer,
Matar-m' ei, se mi-o dizedes
que vós ren sen mi podedes
viver,
ca non poss' eu al ben querer



Agora ve$o [o] meu amigo
e quer-se logu' ir e non quer migo
estar;
ave-l' ei já sempr' a desejar.
Nunca lho posso tanto dizer
que o comigo possa fazer
estar;
ave-l' ei já sempr' a desejar.
Macar lho rogo, non mi-á' mester,
mais que farei? pois migo non quer
estar;
ave-l' ei já sempr' a desejar.




Direi-vos agor' , amigo,
camanho temp' á passado
que non pudi veer cousa
ond' ouvesse gasalhado,
des que vos de mi partistes
te$es ora que me vistes.
Des oi mais andarei leda,
meu amigo, pois vos vejo,
ca muit' á que non vi cousa
que mi tolhesse desejo,
des que vos de mi partiste
te$es ora que me vistes.
Des oi mais non vos vaades,
se amor queredes migo,
ca jamais non ar fui ledo
meu coraçon, meu amigo,
des que vos de mi partistes
te$es ora que me vistes.



Assanhei-m' eu muit' a meu amigo,
por que mi faz el quanto lhi digo:
porque entendo ca mi quer ben,
assanho-me-lhi por em.
E, se m' outren faz ond' ei despeito,
a el m' assanh' e faço dereito;
porque entendo ca mi quer ben,
assanho-me-lhi por em.
E já m' el sabe mui ben mia manha,
ca sobr' el deit' eu toda mia sanha;
porque entendo ca mi quer ben
assanho-me-lhi por em.




Estava meu amig' atenden[d]' e chegou
mia madr' e fez-m' end' ir tal que pesou;
alá me tornarei e i lo atenderei.
Nunca madr[e] a filha bon conselho deu,
nen a min fez a minha, mais que farei eu?
alá me tornarei e i lo atenderei.
Pesar-lh' ia a mia madre quen quer que lh' assi
fezesse, mais direi-vos que farei eu i:
alá me tornarei e i lo atenderei.




Madre, passou per aqui un cavaleiro
e leixou-me namorad' e com marteiro:
ai, madre, os seus amores ei;
se me los ei,
ca mi-os busquei,
outros me lhe dei;
ai, madre, os seus amores ei.
Madre, passou per aqui un filho d' algo
e leixou-m' assi penada, com' eu ando:
ai, madre, os seus amores ei;
se me los ei,
ca mi-os busquei,
outros me lhe dei;
ai, madre, os seus amores ei.
Madre, passou per aqui quen non passasse
e leixou-m' assi penada, mais leixasse:
ai madre, os seus amores ei;
se me los ei,
ca mi-os busquei,
outros me lhe dei;
ai, madr' , os seus amores ei.




Disse-mi a mi meu amigo,
quando s' ora foi sa via,
que non lh' estevess' eu triste,
e cedo se tornaria,
e so$o maravilhada
por que foi esta tardada.
Disse-mi a mi meu amigo,
quando s' ora foi d' aquen
que non lh' estevess' eu triste,
e tada e non mi ven,
e so$o maravilhada
porque foi esta tardada
Que non lh' estevess' eu triste,
[e] cedo se tornaria,
e pesa-mi do que tarda,
sabe-o Santa Maria,
e so$o maravilhada
por que foi esta tardada
Que non lh' estevess' eu triste,
[e] tarda e non mi ven,
e pero non é por cousa
que m' el non queira gran ben,
e so$o maravilhada
por que foi esta tardada
:: Nergal 7:34 p.m. [+] ::
...
As 4 Cantigas de Amigo de Nuno Perez (ou Fernández)



"Des quando vos fostes d' aqui,
meu amigo, sen meu prazer,
ouv' eu tan gram coita des i,
qual vos ora quero dizer:
que no fezeron des enton
os meus olhos se chorar non,
nen ar quis o meu coraçon
que fezessen se chorar non.
E, des que m' eu sen vós achei,
sol non me soubi conselhar
e mui triste por en fiquei
e con coita grand' e pesar:
que non fezeron des enton
os meus olhos se chorar non,
nen ar quis o meu coraçon
que fezessen se chorar non
E fui eu fazer oraçon
a San Clemenç' e non vos vi
e ben des aquela sazon,
meu amig' , ave$o-m' assi:
que non fezeron des enton
os meus olhos se chorar non,
nem ar quis o meu coraçon
que fezessen se chorar non."


"San Clemenço do mar,
se mi d' el non vingar,
non dormirei
San Clemenço senhor,
se vingada non fôr,
non dormirei.
[Se mi d' el non vingar,
do fals' e desleal,
non dormirei.]
Se vingada non fôr
do fals' e traedor,
non dormirei."


"Non vou eu a San Clemenço
orar e faço gram razon,
ca el non mi tolhe a coita
que trago no meu coraçon,
nen mi aduz o meu amigo,
pero lho rogu' e lho digo.
Non vou eu a San Clemenço,
nen el non se nembra de mi,
nen mi aduz o meu amigo,
que sempr' amei, des que o vi,
nen mi aduz o meu amigo,
pero lho rogu' e lho digo.
Ca, se el m[e] adussesse
o que me faz penad' andar,
nunca tantos estadaes
arderan ant' o seu altar,
nen mi aduz o meu amigo,
pero lho rogu' e lho digo.
Ca, se el m[e] adussesse
o por que eu moiro d' amor,
nunca tantos estadaes
arderan ant' o meu senhor,
non mi aduz o meu amigo,
pero lho rogu' e lho digo.
Pois eu e[n] mia voontade
de o non veer son ben fis;
que porrei par caridade
ant' el candeas de Paris?
non mi aduz o meu amigo,
pero lho rogu' e lho digo.
En mi tolher meu amigo
filhou comigo perfia,
por end' arderá, vos digo,
ant' el lume de bogia,
nen mi aduz o meu amigo,
pero lho rogu' e lho digo"


"Estava-m' en San Clemenço,
u fôra fazer oraçon,
e disse-mi o mandadeiro,
que mi prougue de coraçon:
"agora verrá ' qui voss' amigo"
Estava-m' en San Clemenço,
u fôra candeas queimar,
e disse-mi o mandadeiro:
"fremosa de bon semelhar,
agora verrá' qui voss' amigo"
Estava-m' en San Clemenço,
u fôra oraçon fazer,
e disse-mi o mandadeiro:
"fremosa de bon parecer,
agora verrá' qui voss' amigo"
E disse-mi o mandadeiro
que mi prougue de coraçon,
por que viu que mi prazia
ar disse-m' outra vez enton:
"agora verrá' qui voss' amigo"
E disse-mi o mandadeiro:
"fremosa de bon semelhar";
porque viu que mi prazia,
ar começou-m[e] a falar:
"agora verrá' qui voss' amigo"
E disse-mi o mandadeiro:
"fremosa de bon parecer";
por que viu que mi prazia,
ar começou-me a dizer
"agora verrá' qui voss' amigo".
:: Nergal 7:32 p.m. [+] ::
...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?